CheerHeartAttta...'s profilewordlifePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 21 นิทานก่อนนอนของเด็กฝรั่ง
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อครั้งที่พระเจ้าสร้างโลก พระองค์มีถุงใบใหญ่2ใบ เอาไว้ใส่สิ่งต่างๆที่ดีใบนึงและอีกใบนึงใส่ในสิ่งต่างๆที่ไม่ดี หลังจากที่สร้างมหาสมุทรทั้ง7เสร็จแล้ว พระองค์ก็คิดที่จะประเทศต่างๆขึ้นมา โดยกำหนดหลักการไว้ว่าในแต่ละประเทศนั้นจะต้องมีทั้งของดีและของไม่ดีอยู่คู่กันเพื่อมิให้ประเทศใดประเทศหนึ่งสมบูรณ์ไปกว่าประเทศอื่นๆ ทรงเอาเทือกเขาร๊อกกี้กับน้ำตกไนแองการ่าวางไว้ให้อเมริกา แล้วเอาทะเลทรายอริโซน่ากับพายุทอนาโดวางไว้ด้วย เอาป่าอเมซอนไว้ให้บลาซิลก็ทรงเอาไข้ป่าไว้ให้ด้วย เอาขั้วแม่เหล็กโลกวางไว้ให้แคนาดาแต่ก็ทรงเอาความหนาวเหน็บวางไว้ให้ด้วย ทรงเอาเทือกเขาหิมาลัยให้ทิเบตกับเนปาล เพื่อเป็นกำแพงกั้นข้าศึก แต่ก็ไม่ลืมที่จะเอาความเบาบางของอากาศแล้วความแห้งแล้งไว้ให้เช่นกัน ทุกประเทศได้ของคู่กันแบบนี้ทั้งหมด จึงไม่มีประเทศใดน้อยหน้าไปกว่ากัน จนถึงที่เป็นประเทศรูปขวานเล็กๆ ทางแหลมอินโดจีน ขณะที่กำลังจะก้าวข้ามเทือกเขาหิมาลัยไปสร้างประเทศไทยนั้น ด้วยความสูงของเทือกเขาหิมาลัยซึ่งสูงชันมาก เทือกเขาได้เกี่ยวถุงที่ใส่สิ่งต่างๆที่ดีๆที่ทรงเตรียมไว้ให้กับประเทศอื่นๆขาด สิ่งดีๆต่างๆจึงไหลไปกองรวมที่ประเทศไทยหมด เช่น ชายหาดสวยๆ ผืนดินที่อุดมสมบูรณ์ ศิลปะวัฒนธรรมดีๆ อาหารอร่อยที่สุดในโลก ดอกไม้ ผลไม้ ทะเล ทั้งหมดไปอยู่ที่ไทยหมดเลย "เวรละสิ เอาคืนไม่ได้ด้วย" พระเจ้าคิดในใจ ทรงคิดว่าท่าทางประเทศนี้จะเจริญกว่าประเทศอื่นๆทั้งหมดที่ทรงสร้างมาแน่นอน พระองค์ทรงมองหาภัยธรรมชาติที่จะมาถ่วงดุลแต่ก็สายไปเสียแล้ว พระองค์เอาภูเขาไฟกับแผ่นดินไหวไว้ที่ญี่ปุ่นไปแล้ว ขืนปล่อยเลยตามเลยไปแบบนี้ จะต้องโดนกล่าวหาว่าไม่ยุติธรรมแน่ๆ "เอาไงดีวะ กู" พระองค์ทรงครุ่นคิดอย่างหนัก ในที่สุดก็คิดออก ในเมื่อของเก่าไม่เหลือ พระองค์ทรงสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ขึ้นมา สิ่งที่สุดแสนจะโหดร้ายเท่าที่พระองค์จะคิดออก พระองค์ทรงสร้าง"คนไทย"ขึ้นมา โดยมีความคิดที่ว่า ถ้ามีคนไทยอยู่ ต่อให้ประเทศPERFECTแค่ไหน ประเทศไทยก็ไม่มีวันเจริญ December 21 ขอบอกรักเธอ - เคลิ้มสมาคมหากเธอยังกังวล รักเราจะเหินห่าง
กลัวเราจะลังเล อยากเผื่อใจไว้บ้าง
วันหนึ่งรักนั้นอาจ...หายไป
อย่ากลัวไปเลยเธอ ฉันขอยืนยันให้เธอมั่นใจ
ผู้ชายคนนี้ของเธอ อาจจะเคยทำให้เธอต้องเสียใจ
แต่ในวันนี้อยากบอก...รักเธอ
รู้ไหมคนดี ฉันมีความสุข ที่รู้เธออยู่...ตรงนี้
กล่อมเพลงรักเพลงหนึ่ง ด้วยความรู้สึกว่ารักคนหนึ่ง...คนนี้...จริงๆ
จะเจออะไรร้ายมา เห็นภาพเธอลอยขึ้นมาฉันยิ้มได้
อุ่นใจในความคิดถึงกัน จะไม่มีวันที่รักเธอน้อยไป
และในวันนี้อยากบอก...รักเธอ
รู้ไหมคนดี ฉันมีความสุข ที่รู้เธออยู่...ตรงนี้
กล่อมเพลงรักเพลงหนึ่ง ด้วยความรู้สึกว่ารักคนหนึ่ง...คนนี้
เพียงแค่อยากบอกว่า...มีความสุข ที่รู้เธออยู่...ตรงนี้
กล่อมเพลงรักเพลงหนึ่ง ด้วยความรู้สึกว่ารักคนหนึ่ง...คนนี้...จริงๆ
ปล.เพลงนี้ชื่อเพลง"ขอบอกรักเธอ"นะครับ เป็นผลงานของสองหนุ่มตัวต่างไซต์แต่ใจตรงกัน วงเคลิ้มสมาคม พอได้ฟังเพลงนี้แล้ว ผมชอบมากๆเลย เพราะมาก เป็นเพลงที่ผมอยากมอบให้ผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นคนที่เป็นคนรักคนแรกของผม เป็นคนที่ผมรักมาก มากที่สุด รองจากแม่เลย ถึงแม้ในวันนี้เธอกับผมต้องแยกทางกัน สิ่งที่ผมอยากให้เธอรู้ไว้ว่าผมรักเธอมาก ไม่เคยเสียใจเลยที่ได้รู้จักกับเธอ ได้รักเธอ สำหรับผมแล้วเธอคือสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของผม ถึงแม้วันนี้เราต้องจากกัน แต่ผมจะเก็บเธอไว้ในใจตลอดไป มีสองประโยคที่ผมอยากบอกกับเธอ"ขอให้มีความสุขนะ" และ "ผมรักเธอ"
October 04 ตอบแบบสอบถามไร้สาระ1.คุณชื่ออะไร =นายวรวีรย์ วงศ์สกุลทอง(วี) 6.คุณเกิดวันที่เท่าไหร่ =-30 มิ.ย. 29 ปีขาล 12.หิวรึยัง = จะเลี้ยงไหมหล่ะ 19.บ้านคุณอยู่ที่ไหน = ไปถามคนปลูกสิ 23.หาย = ครั้งที่2ละนะ 25.จากข้อ 24. ทำไมคุณถึงคิด อย่างนั้น = เพราะเป็นตัวของตัวเอง 36.ทำไมถึงชอบเค้า ล่ะ = ไม่บอก เขิลต์ 43.เคยหึงใครมั่ง รึป่าว = บ้างเป็นบางเวลา 48.แล้วคุณเจอเขาคุณจะพูดอะไรกับเค้า = เอ๊ะ ก็บอกว่าไม่อยากเจอ 57.วันนี้คุณใส่เสื้อสีอะไร = ขาว 58. แล้วกางเกงล่ะ = เทา 59.ใส่นาฬิกาอยู่รึเปล่า = ไม่อ่ะ หายบ่อย 68.ข้าวเช้าวันนี้กินอะไร = ก็กินข้าวเช้า 70.ข้าวเย็นล่ะ = ก็ข้าวเย็น 74.รายการทีวีที่ชอบดูมากที่สด = ไม่ชอบดูทีวี 80.ตัวการ์ตูนชายที่คุณชอบที่สุด =เคนชิโร่ หมัดดาวเหนือ นิ้วเดียวก็จิ้มคนให้ระเบิดได้ รู้สึกว่าข้อ85ก็หายอีกล่ะ 97.เบื่อหรือยัง =ย้อนกลับไปดูข้อ49. 99.เล่นเน็ตวันละกี่ชม. = ว่างเท่าไหร่ก็เอาไปหาร3 101. หายอีก= มา กูช่วยหา(ขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงละ) 102.ให้เลือกระหว่างจีนกับฮ่องกงคุณจะ เลือกไปที่ไหน = จาปายฮาวายๆ 103.คุณทำบัตรประชาชนรึยัง = ทำมา6ปีละ September 17 In MSUเอ่อ...คุณครับ เคยมีเรื่องอะไรที่อยากจะเล่าให้ใครฟังมั่งไหมครับ ถ้าไม่มีไม่เป็นไรครับ มาผมจะเล่าเรื่องช่วงหนึ่งของชีวิตผมให้ฟัง แฮะๆไม่น่าสนใจสักเท่าไหร่หรอกแต่ก็ภูมิใจนำเสนออ่ะนะ อ่า...มันเป็นชีวิตผมในช่วงที่เป็นนิสิตของมมส.อ่ะ รู้จักไหม ไม่หรอ(- -") มมส.ก็มหาวิทยาลัยมหาสารคามไง โว้วไปอยู่ไหนมาลุ้งงงงง(ก็ใช่ว่าจะดังจนใครๆก็รู้จักอ่ะนะ เฮ้อ)คือว่า...ยังไงดีอ่ะ อ่ะคุณถามผมมาดีกว่าแล้วผมจะตอบเอง Q:มาที่นี่ได้ยังไง - ขอบคุณครับสำหรับคำถาม(เป็นนางสาวไทยรึไงวะ แหมมีขอบคุณ แสด)ถ้าถามว่าผมมาที่นี่ได้ยังไงนั่น หึหึหึ แล้วคุณจะแปลกใจในคำตอบของผม เพราะอันที่จริงผมก็ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ(ยังงงๆกะชีวิตอยู่)คือว่า...วันที่ผมไปยื่นใบเลือกเข้ามหาลัยอ่ะนะที่มันให้เลือก4มหาลัยอ่ะ อ่านั่นแหละๆวันนั้นแหละ ผมก็เดินทางไปที่ม.ไรวะ อ่าใช่ๆม.มหิดลที่นครปฐม(ม.นั่นพี่ชายผมสอบได้แหละ ยืดซะ)ตอนนั้นเก็งมหาลัยอยู่4ที่มาจากบ้านแล้วแหละ พอมาถึงตรงโซนที่ใช้ตัดแปะรหัสม.ที่จะเลือกตรงส่วนนั้นแหละที่ผมฝากชีวิตไว้กับพ่อ(ลืมบอกไปว่าผมไปกับพ่อ พี่ชายแล้วก็น้องชาย)ผมไม่ค่อยได้สนใจในชีวิตของตัวเองซักเท่าไหร่ รอแต่เพียงว่าพ่อตัดแปะให้เสร็จก็จะไปเอาใบไปส่งเค้าแล้วก็กลับบ้าน จุดไคลแม็กมันอยู่ตรงนี้แหละตรงที่ไปถึงคอมพิวเตอร์ที่เจ้าหน้าที่เค้ารอกรอกข้อมูลอยู่ ผมก็ยื่นไอ้ใบนั่นไปให้เค้า เค้าก็ใส่ข้อมูลไปใส่เสร็จเค้าก็ให้ผมดูว่าถูกไหม เค้าให้ผมดูผมก็ดู(เสนอมาก็สนองซะ ปรากฏว่า...)เฮ้ย!! ม.สารคามมาได้ไงฟะ แล้วสารคามมันอยู่ตรงส่วนไหนของโลกฟะเนี่ย แต่ก็เอาเหอะพ่อคงคิดดีแล้วแหละ(ชีวิตนี่มีไม่กี่เรื่องหรอกที่คิดเอง)ก็เออ ออ กับเจ้าหน้าที่เค้าไป พอไปขึ้นรถก็ถามพ่อก่อนเลยว่า "พ่อ!(น้ำเสียงค่อนข้างเคร่งเครียดนิดนึง)มหาสารคามนี่อยู่ไหนอ่ะ"พ่อก็บอกว่าอยู่ ภาคอีสาน ... "แล้วพ่อทำไมลงม.นั่นไปอ่ะ"พ่อก็บอกว่าป่าวนะ พ่อไม่ได้ลง "ลงดิ ก็มันขึ้นที่คอมเจ้าหน้าที่อ่ะ"พ่อก็พูดแบบแปลกใจว่าอ้าวเหรอ พ่อไม่ได้มองพ่อเห็นมีอยู่เอกนึงน่าเรียนดีสำหรับวี(ผมเองแหละ ลูกชายคนกลางที่น่ารักคนนึงของพ่อ)พ่อเลยลงให้ไม่ได้มองว่าเป็นม.ไร ..........(สมองผมหยุดแล่นไปช่วงขณะหนึ่ง)............. ไม่ได้มองเนี่ยนะ เอกน่าเรียนเนี่ยนะ อ้ากกกกกกกก แล้วถ้าต้องไปอยู่นู้นจริงๆจะทำไงหล่ะเนี่ย ในตอนนั้นก็เลยได้แต่ภาวนาถึงอีก3ม.ที่เหลือว่าช่วยๆรับกูไปทีเหอะนะ วันประกาศผล เปิดเน็ทดูทันใด มองดู3ม.แรกก่อนเลย ขีดถูกๆๆๆๆๆๆๆ(ปลุกเร้าอารมณ์ก่อนจะเผชิญหน้ากับความเป็นจริง)ช่องว่าง...(ไรฟะ เฮ้ย)แต่ไม่แน่นะ3ม.ไม่ได้ม.ที่4ก็มีโอกาสจะไม่ติดด้วย(คิดเข้าข้างตัวเองเต็มที่)ก็จะกลายเป็นไอ้หนุ่มเอนท์ไม่ติด(ก็ไม่ได้เสียใจสักเท่าไหร่หรอก อย่างน้อยก็ไม่ต้องไปเป็นไอ้หนุ่มสารคามหล่ะวะ)เมื่อทำใจได้แล้วก็ดูช่องที่4...ขีดถูก...(เวรละสิ- -")กูเอนท์ติดโว้ยยย อ้ากกก(โวยวายอย่างบ้าคลั่ง) สรุปแล้วผมได้มาที่สารคามนี้ก็เพราะดวงล้วนๆนี่แหละ แต่พอมาที่นี่แล้วก็ใช่ว่าจะเลวร้ายไปซะทีเดียว ก็เพราะมาที่นี่แหละผมถึงได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ เพื่อนใหม่ ภาษาใหม่ ของกินใหม่ ความรู้ใหม่ เพลงใหม่ ประสบการณ์ใหม่ๆที่หาไม่ได้จากในหนังสือ รวมไปถึงได้แฟนด้วยแหละ(คนแรกเลยนะเนี่ย) แฮะๆผมว่าผมมีความสุขนะผมเคยคิดว่าอะไรๆมันก็ไม่เวิร์กแหงเลยที่นี่ แต่มันก็ไม่เป็นแบบนั้นอ่ะ มันก็ไม่ได้แจ่มโจ๊ะไปซะทีเดียวแต่มันก็เป็นธรรมดาโลกอ่ะที่มันจะสมหวังบ้างแห้วบ้าง สุขบ้างทุกข์บ้าง เหนื่อยบ้างสบายบ้าง สนุกบ้างน่าเบื่อบ้าง ก็ปนๆกันไปก็นี่มันโลกนี่หว่าดาวดวงไหนๆก็ไม่มีแบบนี้นะเนี่ย ผมชอบที่นี่แหละ ผมรักเพื่อนใหม่ทุกคน ผมรักแฟนผม...คุณครับที่บ้างที่ที่คุณคิดว่ามันไม่ดีนั่นอย่าเพิ่งตัดสินใจครับ เชื่อผมสิ อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ครับการใช้ชีวิตที่อื่นที่ห่างไกลบ้านไม่ใช่เรื่องน่ากลัว มันอาจจะเป็นที่ๆดีที่สุดในชีวิตคุณเลยก็ได้ อย่ามัวแต่เป็นประเภทโฮมซิก รึ ไม่ก็พวกบ้าตามเพื่อน เห็นเค้าเข้ากรุงเทพก็ต้องไปกรุงเทพกะเค้าบ้าง(เค้าเรียกว่าโง่แบบเวอร์จิ้น) ลองใช้ชีวิตในแบบของคุณในสถานที่ใหม่ๆดูก่อนครับ เชื่อผมสิ ปาฎิหารย์นะมีสำหรับทุกๆคนในทุกๆที่แหละ แล้วคุณจะชอบชีวิตใหม่ที่เกิดขึ้นกับคุณขอบคุณที่อ่านเศษชีวิตผม ภูมิใจครับที่ได้นำเสนออาจจะดูเหมือนเอาเรื่องโง่ๆมาเล่าให้ฟังแต่ผมไม่สนใจหรอก(ไม่อ่านกูก็ไม่ได้ว่าไรมึงนี่) ผมคิดว่านี่เป็นการนำเสนอประสบการณ์ของผม ประสบการณ์คือเหตุการณ์ต่างๆที่ผมได้เป็นคนประสบพบเจอ มันเป็นชีวิตของผมทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตผมล้วนมีค่า สุดท้ายนี้ผมอยากจะบอกกับทุกๆคนว่า"ผมรักทุกๆคนครับ ทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผมแล้วทำให้ผมมีความสุข ทำให้ผมใช้ชีวิตของผมต่อไปอย่างเข้มแข็งไม่ย่อท้อ ขอบคุณมากครับ" Have a nice days. From V |
|
|
